زن گرفتن کره خر

کـــره ای گــفــت بـــه بابای خرش
پــــدر از هـــمـــه جــا بـی خبرش

وقـــت آن اســــت بــــرای پســرت
ایـــــن الاغ نـــــــره ی کــــره خــرت

مــاده ای خـــوشگـل و زیـبا گیری
تـــو کــه هر روز به صحرا میری

وقـــت آن اســت کـه زن دار شـوم
ورنـــه از بـــی زنـــی بــیمار شوم

پـــدرش گــفــت کــه ای کـره خرم
ای عــزیـــز دل بـــابــــا ، پــســرم

تـــو کـــه در چــنــتــه نداری آهی
نـــه طــویـــلــه ، نه جلی نه کاهی

تـــو کـــه جــز خـوردن مال پدرت
پـــــــدر نـــــــره خـــــر دربــــدرت

هـــیـــچ کـــار دگــری نیست تو را
یک جو از عقل به سر نیست تو را

به چه جرأت تو ز مـن زن طـلــبی
بـــاورم نـیــست کـــه ایـنقدر جلبی

بـــایـــد اول تـــو بــگـیـری کاری
بــهـــر مــــردم بــبـــری تــو باری

بعـد از آن یک دو تا پالان بخـری
بـهــر آن کــره خـــوشگـــل بـبـری

یک طــویــلـه بکنی رهن و اجار
تــا کــه راضــی شــود از تو آن یار

بـعــد بـایــد بـخری رخت عروس
بـهـر آن مـاده خــر خـوب و ملوس

جـــلـی از جــنـــس کــتـــان اعلا
روی جـــل نـقــش و نـگـاری زیـبـا

بــعـــد بـــایـــد بـــکـــنی گلکاری
بــهــر مــاشـیـن عروس یـک گاری

وقــتی ایـــنـهــا بـــشـــود آمــاده
بــعـــد از ایـــن زنـــدگــیـــت آغـازه

می بــری مـــاده خــرت را حجله
بــا تـــأنــی نـه کــه بـــا ایـــن عـجـله

بــشـنــو ایــن پــنــد ز بابای خرت
پــــــدر بـــــا ادب و بــــا هــــنـــرت

تــا کـــه اســبــاب مــهــیــا نشود
موسم عــقــد تــو بــر پا نشود

پــس از امــروز بــرو بر سر کار
تــا نـــهـــنـــد آدمـــیـــان پــشتت بار

/ 1 نظر / 7 بازدید
dariush

اگرمیدانستم شاعر هم هستی حتمآ میبردم شیراز تا با شاگردام حف بزنبی تا اون موقع ...................... 521